25 yıldır kutlanan “How the Grinch Stole Christmas” filminin başarısının ardında, Jim Carrey’nin bu ikonik rol için üstesinden gelmek zorunda kaldığı olağanüstü zorluklar yattığı ortaya çıkıyor. 2000 yılında vizyona giren ve dünya çapında 346 milyon dolar hasılat elde eden bu film, sadece ticari açıdan değil, aynı zamanda oyuncunun fiziksel ve zihinsel sağlığı açısından da önemli bir deneyim sunmuş.
Filmdeki Grinch karakterine bürünmek, Jim Carrey için inanılmaz derecede yıpratıcı bir süreç olmuştu. Karakter tasarımının kendisi, oyuncuyu neredeyse nefessiz bırakan bir zorluk oluşturmuştu. Burnunun ucunu Grinch’in burnunun köprüsünün üstüne yerleştirmek zorunda kalınması, nefes almayı imkansız hale getirmişti. Sonunda, filmin tamamında ağzından nefes almak zorunda kalınmıştı. Bu durum, sadece nefes almakla kalmayıp, bedenini kontrol etmekte de ciddi zorluklar yaşamasına neden olmuştu.
Kostüm, gün boyunca oyuncuyu çıldırtan, kaşındırıcı yak tüyünden yapılmıştı. On santimetre uzunluğundaki parmakları, kendisini kaşıyamamasına ve yüzüne dokunamamasına neden olmuştu. Ayrıca, konuşmak zorunda olduğu dişler ve tüm göz küresini kaplayan kontakt lensler, sadece önündeki dar bir tüneli görmesine izin veriyordu. Yönetmen Ron Howard, Carrey’nin çekimlerin ilk günlerinde panik ataklar geçirdiğini ve oyuncunun rolü bırakmayı ciddi biçimde düşündüğünü belirtmişti.
Yapım ekibi, Carrey’nin projeden ayrılmasını engellemek için sıra dışı bir uzmana başvurmuştu: CIA uzmanı Richard Marcinko. Marcinko, CIA görevlilerine ve özel operasyon askerlerine işkenceye nasıl dayanacaklarını öğreten bir isimdi. Carrey, kontrolden çıkmaya başladığında, ona aşırı stres anlarında fiziksel acıyla dikkati dağıtmak, ortamı değiştirmek ve sigara içmek gibi yöntemler öğretmişti. Setten kalan unutulmaz anlardan biri, yönetmen koltuğunda oturan ve uzun bir sigara ağızlığı kullanan Carrey’nin fotoğraflarıydı. Bu ağızlığa ihtiyacı, kostümün sigara dumanına tutuşmasından kaynaklanıyordu.
Bu zorlu süreci atlatmasında en büyük destek, Bee Gees müzikleri olmuştu. Makyaj sürecinde ona yardımcı olan bu müzikler, oyuncuya neşeli bir atmosfer sunmuştu. Jim Carrey, bu deneyimi, oyuncuların dayanmaları gereken zorlu rolleri oynarken, kendi sınırlarını ve ihtiyaçlarını bilmenin önemini vurgularken anlatıyor.
