SSCB’nin dağılmasında en önemli isim olan Gorbaçov, dün hayatını kaybetti. Arkasından ise Beyaz Saray neredeyse kimseye söylemediği sözleri sarf etti ve büyük bir “sevgi” ile andı. Ancak Gorbaçov’u kimse özlemeyecek.
Yıkımın Mimarı
Bolşevik Devrimi, niçin yapıldığını anlamayanlar tarafından Amerikancı yalanlar ile her zaman “kötülük” olarak görüldü. Örneğin emeğe değer verme, yolsuzlukları önleme, bürokrasiyi ortadan kaldırma, dünya halklarını din, ırk, dil ayrımı olmadan eşit statüde görme “kötülük” olarak kabul edildi.
Ucuz yalanlar ile Sovyetler özellikle Türkiye’ye “kadınları kötü yolda” erkekleri ise “sürekli sarhoş” olarak tanıtıldı. Sosyalist kazanımlardan bahsetmek yerine sosyalizmin ve Sovyetler’in ne olduğunu bilmeyen milyonlar Türkiye’de olduğu gibi dünyada da bir sürü abuk sabuk yalana inandı.
Bunun sonucunda SSCB yıkılırken neredeyse kimse sesini çıkarmadı. Berlin Duvarı’nın yıkılışının “özgürlük” getirdiğini sanarak şarkılar söylendi, danslar edildi.
Ancak süreç hiç de öyle olmadı. Sovyet kazanımlarını daha iyi hale getirmek gerekirken, sanki kapitalist dünya çok iyiymiş gibi kapitalizm adeta gönüllü kulluk gibi sessizce benimsendi, kabul edildi ve tek doğru kabul edildi.
Gericilik, aydınlanma düşmanlığı, yoz bürokrasi, rüşvet, ırkçılık, rüşvet ise “olağan” kabul edildi. Sovyetleri kötüleyenler, mevcut sistemin bu noktalarını ya görmediler ya da “doğal” kabul ettiler.
Elbette farkına varmadıkları bir şekilde beyinleri yıkanan kitleler Gorbaçov’u da bir “özgürlük kahramanı” gördü. Kutuplu dünyayı sona erdiren isim olarak alkışladılar. Ancak kutuplu dünyanın yok olmasının tüm dünyayı ABD’ye ve ortaklarına vermek olduğunu düşünmediler.
Gorbaçov, niteliksiz ve çapsız birisi olarak SSCB’yi dağıtarak tarih sahnesinden çekilip gitti. Ölümü aslında hiçbir şey ifade etmiyor çünkü Gorbaçov zaten SSCB’yi yıktıktan sonra tarihe gömülüp gitmişti. Sosyalizmi anlamaması, kapasitesinin Sovyet kazanımlarına yeterli gelmemesi, ideolojisini yitirmiş olması Gorbaçov’u SSCB’yi yıkmaya götürdü.
Ölümü sonrasında ABD taziye mesajı yayınlayarak uzun uzun Gorçabov’u övdü. Bu bile, Gorçabov’un kimlere yarandığının açık bir örneği olmaya yeterli.
Gorçabov umut dolu bir geleceği, ABD rüyasına bırakarak geçip gitti.
