J.D. Salinger’ın kült eseri Çavdar Tarlasında Çocuklar 70 yıl önce ilk kez raflarda yerini almıştı. Salinger’ın çığır açan kitabı daha sonra pek çok kişinin gözde kitabı olurken aynı zamanda pek çok yazara da ilham verdi.
Çavdar Tarlasında Çocuklar 70 Yıl Önce Yayımlandı
Salinger’ın en bilinen eseri Çavdar Tarlasında Çocuklar ve karakteri Holden yayımlandığı ilk günden beri geniş kesimleri etkilemeyi başardı. Ancak metnin 1950’lerde yayımlandığı göz önünde tutulduğunda ilk tepkiler çok olumlu olmamıştı. Özellikle kitapta müstehcenlik ve argonun çok kullanılması konformist edebiyat severleri çok rahatsız etmişti. Ama bir o kadar da seven olmuştu.
Kitabın yayımlandıktan sonra gelen ilk eleştirmen tepkilerini sizler için bir araya getirdik.
Çavdar Tarlasında Çocuklar’a Tepkiler
“Kitap kurdu Helga, beni öldürüyor. Eve getirdiğim her şeyi ve bunun yanında bir sürü kıyıda köşede şeyi okuyor. Çocuklar için deli oluyor. Çocuklarla ilgili hikayeleri kastediyorum. Ama Hel, yaşayan bir yazarın çocuklar hakkında yazabilmesinin zor olduğunu söylüyor. Bir köpeğin fareyi koklaması gibi, bayat bir adamı ya da sahte bir kitabı çabucak koklayabilir. Bu yapmacıklık, gerçeği bilmek istiyorsan, yaşlı Hel’e acı veriyor. Bu yüzden bir gün bana bağırarak geldi ve The New Yorker’da lanet bir hikaye okumam gerektiğini söyledi. Yazarı kim, dedim. Salinger, dedi bana, JD Salinger. O kim, diye sordum. Nereden bileyim, dedi, sen sadece oku.
Bu Salinger, o bir kısa hikayeci. Çocuklar hakkında nasıl yazılacağını biliyor. Ancak bu kitap çok uzun. Bir süre sonra monotonlaşıyor. O pislik okuldaki bu pislikler hakkında çok şeyi kesmeliydi. Beni depresyona sokarlar. Gerçekten yapıyorlar. Salinger, gerçek çocuklarla arası çok iyidir. Küçük kız kardeşi Phoebe gibi gençleri kastediyorum. Holden ve küçük Phoeb, dedi Hel, beni öldürdüler. Onunla, Holden’la ve Holden’ın güvenebileceğini düşündüğü tek adam olan Bay Antolini’yle ilgili bu son kısım, ona ilgi duyan ve tuhaf biri çıktı – bu müthiş. yemin ederim öyle.
Yemin etmene gerek yok Hel, dedim. Biliyor musun? Bu Holden, tıpkı senin gibi. Bütün dünyanın bir şey söyleyen ve başka bir şey kasteden insanlarla dolu olduğunu görür ve bundan hoşlanmıyor; ve filmlerden, yapmacık laflardan, züppelerden, ufacık kitaplardan ve savaştan nefret ediyor. Savaştan nasıl da nefret ediyor. Tıpkı senin gibi Hel, dedim. Ama yaşlı Hel, bu çılgın kitabı baştan tekrar okuyordu. Hel için bu her zaman iyiye işarettir.”
– James Stern, The New York Times , 15 Temmuz 1951
“32 yaşındaki Jerome David Salinger, ‘En iyi arkadaşlarımdan bazıları çocuk’ diyor. ‘Aslında en iyi arkadaşlarımın hepsi çocuk.’ Salinger, sevgi, deha ve vizyon ile en iyi arkadaşları hakkında kısa hikayeler yazdı. Sert ve yumuşak ilk romanı The Catcher in the Rye’da, ergen bir isyancının sefaletlerini ve coşkularını çiziyor ve o zamandan beri mizahi çıkmaz hicivlerinden bazılarını ele alıyor.
ABD’li okuyucular için, Çavdar Tarlasında Çocuklar’daki karakter Salinger’ın kendisi olabilir.”
– TIME, 16 Temmuz 1951
“Kitap bir bütün olarak hayal kırıklığı yaratıyor. Sadece bir tema bulunmuş ve bu tema ısrarla devam ediyor. Holden iyi bir karakter ama o kadar çok boşluğu var ki adeta okur ne olduğunu anlamıyor. Okur, sayfalar boyunca Holden gibi birden bıkkınlık duyuyor. Ayrıca Holden o kadar benmerkezci ki çevresindeki herkes kötülük abidesi. Salinger yetenekli bir yazar ama okur kendisinden daha fazlasını bekliyor.”
– Anne L. Goodman, The New Republic, 1951
