George Orwell’in en bilinen kitabı 1984, özellikle günümüzde neredeyse tüm kitap severler tarafından bilinen bir kitap konumunda. Kitapta tüm yurttaşların sürekli şekilde hükümetin gözetimi altında olması ve tarihsel verileri de çarpıtarak işleyen bir eğitime sahip oldukları hayali bir gelecek söz konusu. Kitap ilk yayımlandığı yıl olan 1949’da eleştirmenler tarafından övülerek bahsedilmişti.
1984 İçin İlk Eleştiriler
“1984, okuyucunun içinden bir rüzgar gibi geçerek yaralarını açıyor. Orwell’in soğuk zihninde ise umut ölü vaziyette. Bilinen tek şey kesif bir acı. Bundan daha korkutucu bir roman okuduğumu sanmıyorum. Yine de öfke ve özgürlük isteği arasında gidip geldiği için kitabı elinizden bırakmak içinizden gelmeyecek. Orwell’in tekdüzelik, sözü uzatma gibi kusurları olsa da kitapta üzerinde durduğu önemli detaylar bulunuyor.
Stalin anlayışını örnek alan yöneticilerin yaşam standartlarını ne hale getirdiğine bu kitapta tanık oluyoruz. Kolektif oligarşi ancak savaş zamanlarında işe yarar olabilir ancak diğer zamanlarda ise ahlaki yozlaşmaya işaret eder.
Düşünce polisinin sürekli cirit attığı, sürekli yurttaşlara işkence yaptığı bir ülkede yaşamak gerçekten korkunç bir şey. Orwell, çok gerçekçi bir şekilde başkalarının dile getiremeyeceği şeyleri dile getirebiliyor. Fakat kitap çok çarpıcı olsa da bir amaç ayrımından ise uzak görünüyor. Bu mevcut histerinin bir açıklaması mı yoksa kendisini tamamen insanlık dışı gören bir dünyanın resmi mi? Orwell, insanlık adına hiç umut olmadığını mı söylüyor?”
– VS Pritchett, Yeni Devlet Adamı , 18 Haziran 1949
“Orwell’in 1984’ü güncel bir diktatörlüğün kendilerine uymayanlara karşı maruz kaldıkları psikolojik zorluklardan bahsediyor. Öykü zekice kurgulanmış durumda. Anlatının kahramanı Winston Smith, olan bitenlere karşı çıkmak istiyor ancak bunun için çok küçük birisi olduğunun da farkında.
Orwell’in güç arzusuyla ilgili olan analizi aydınlanma için önemli katkılar sunuyor. Fakat insanlığın ortak değerleriyle ilgili olarak dünyanın gidişatına yönelik hiç iç açıcı şeyler söylemiyor.”
– The Guardian , 10 Haziran 1949
