Selin Hamurkesen Bosquet’in kaleminden “Madam Barbunya: Anne Mutfağından Kendi Glütensiz Mutfağıma Yolculuk Hikâyesi” adlı eser yayımlandı. ALFA Yayınları’nın yeni kitabı, yemeğin yalnızca iştahı tatmin etmekten öte, sevgiye, paylaşmaya ve aile bağlarına ev sahipliği yapan bir mekan olduğunu anlatıyor.
İstanbul’da doğup büyüyen, uluslararası eğitim almış ve uzun yıllar tekstil‑moda sektörüyle çalışan Bosquet, 2024 yılında yazarlık hayalini gerçekleştirmeye karar verdi. Okurları, kendi yaşamının ve mutfağının kalbine götüren bu eser, yazarın iki etkili kadınına saygı duruşu niteliğinde. “Madam Barbunya” lakabıyla anılan zarif ve lezzet ustası annesi Ani, bütün aileyi bir araya getiren bir yaşam alanı yaratan anneannesi Araksi’nin izlerini taşıyor.
Kitap, 1970‑80’li yılların Bakırköy, Yeşilköy, Çınarlı Köyü ve Silivri semtlerindeki nostaljik anıların içinden okuyucuyu geçiriyor. Pavuryaların kaynatıldığı sıcak yaz akşamları, kalabalık sofralar, Noel ve Paskalya kutlamalarının coşkusu, soğan doğranırken gözyaşlarına karışan duygular sayfaları süslüyor.
Üç bölümlük anlatının dönüm noktası, yazarın oğlu Luca’nın çölyak hastalığı teşhisiyle başlıyor. Çocukluğunda bile yumurta kırmaktan çekinen Bosquet, bu zorunluluğu bir fırsata çevirerek Ermeni ve Türk mutfağının klasik lezzetlerini glütensiz tariflere uyarlıyor. Glütensiz diyetin sınırlayıcı bir kısıtlama değil, sağlıklı ve lezzetli bir yaşam biçimi olabileceğini kanıtlayan yazar, bu süreci bir “bardağın dolu tarafına bakma” metaforuyla özetliyor.
“Madam Barbunya”, nesilden nesile aktarılan mutfak sırları ve anılarla dolu bir lezzet rehberi. Sayfalarda Kayseri mantısı, topik, zeytinyağlı midye dolması gibi geleneksel tatların yanı sıra glütensiz köy ekmeği, pizza hamuru, baget, poğaça ve tatlı tarifleri de yer alıyor. Bosquet, yemek pişirmeyi sevginin bir ifadesi olarak nitelendiriyor; bu eser, paylaşıldıkça çoğalan hayatın güzelliklerini ve anne mutfağının unutulmaz kokusunu okuyucunun kitaplığına ve sofralarına taşıyor.
Kitap, eski İstanbul sokakları, balıkçı köyleri ve Silivri’de geçen çocukluk yıllarının sıcaklığı, aile sofralarının samimiyeti, gençlik ve evlilik döneminin izleri, anne olmanın büyüsü ve glütensiz mutfak serüveninin getirdiği dönüşümle örülmüş bir yaşam öyküsü sunuyor. “Bazı insanlar terapiye gider; ben mutfağa girdim.” diyerek, mutfakta bulduğu rahatlamayı ve birikimleri okuyucularla paylaşmayı amaçlıyor. Okurken hem lezzet hem de duygusal bir yolculuğa çıkmanız dileğiyle.
