Ebru Kara, hem Türkiye’de hem de uluslararası alanda sahne ve atölye çalışmalarıyla dikkat çeken, çok yönlü bir sanatçı. Uzun yıllardır tiyatro sahnesinde oyunculuk ve yönetmenlik görevini üstlenen Kara, özellikle çocuk tiyatrosu ve kukla tiyatrosuna odaklanarak bu alanda önemli bir boşluğu doldurmaya çalışıyor. Fransa’da kurduğu Compagnie Ici L’Ombre adlı tiyatro topluluğuyla birlikte gerçekleştirdiği uluslararası projeler, kimsesiz, mülteci ve AIDS’li çocuklara yönelik atölyeler ve oyunlar, sanatın toplumsal fayda yaratma potansiyelini gözler önüne seriyor.
Son dönemde Bursa Devlet Tiyatrosu ve Bursa Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda projelerde yer alan Kara, “Barış Adası” oyununun provalarını sürdürüyor ve yeni bir projeye başlayacak. Ayrıca, Reşat Nuri Güntekin’in “Çalıkuşu” eserini “live cinema” tekniğiyle sahnelemeyi planlıyor. Kara’nın tiyatroya bakışı, çocuk tiyatrosunun geleceği için umut vadeden bir vizyon içeriyor. Çocuk seyircinin tiyatroyu anlaması ve sanat anlayışını şekillendirmesi için önemli olduğunu vurgulayan Kara, bu nedenle kurum tiyatrolarında çocuk ve kukla oyunlarının nitelikli ve yaşa uygun olarak üretilmesi gerektiğine inanıyor.
Etiyopya’daki deneyimleri, Kara’nın tiyatroya olan inancını derinden etkilemiş. Kimsesizler yurdunda çocuklarla yaptığı çalışmalar, tiyatronun insan hayatında dönüştürücü bir güç olduğunu göstermiş. Köylere turne yaparak, elektriksiz ve okuryazarlık seviyesi düşük topluluklara oyunlar sunması, sanatın sınırları aşan bir araç olduğunu kanıtlamış. Bu deneyimler, Kara’nın çocuk ve kukla tiyatrosuna duyduğu tutkuyu daha da güçlendirmiş ve gelecekteki projelerini şekillendirmiş.
Türkiye’de sanatla uğraşmanın zorluklarını kabul eden Kara, ekonomik baskılar, bürokratik engeller, değişen kültür politikaları ve meslektaş zorbalığı gibi sorunların sanatçıları olumsuz etkilediğini belirtiyor. Ancak, sanatçı olmanın en önemli meselesinin üretebilme ısrarını kaybetmemek olduğunu vurguluyor. Türkiye’de sanat yapmak zorlu bir mücadele alanı olsa da, sanatın vazgeçilmez bir alan olduğunu ve Kara, tüm bu zorluklara rağmen sanatla uğraşmaya devam etme kararlılığını koruyor. Onun çalışmaları, Türkiye’deki tiyatro sahnesine yeni bir soluk getirecek ve çocuklara yönelik tiyatro alanında önemli bir boşluğu dolduracak gibi görünüyor.
