Sermin Yaşar’ın merakla beklenen yeni romanı “Altı Harfli Bir Tatlı”, Doğan Kitap aracılığıyla okurlarla buluştu. Eser, modern dünyanın getirdiği yalnızlıkları, kuşaklararası iletişimsizliği ve yaşlı bireylerin toplumdaki yerini sorgulayan derinlikli bir anlatı sunuyor. Romanın merkezinde, evlatlarının hayatında artık kendine bir yer bulamayan, görünmez olmayı reddeden Selime Teyze karakteri yer alıyor.
Selime Teyze, günlerini çocuklarından haber beklemekle, torunlarının kapısını çalmasını umut etmekle geçirmek yerine, hayatına anlam katacak, onu oyalayacak meşguliyetler peşindedir. Ağacın yeşermesini, salatalıkların çiçeklenmesini veya domateslerin kızarmasını beklemek gibi basit, doğal döngülerin getirdiği huzuru arar. Onun en büyük isteği, ölüm kapısını çalana kadar zihnine ve ruhuna iyi gelecek, zamanı daha kolay geçirmesini sağlayacak bir şeylere sahip olmaktır. Bu dilek, aslında günümüzdeki birçok yaşlı insanın iç dünyasını yansıtan evrensel bir özlemdir.
Beklenmedik bir anda, Selime Teyze ortadan kaybolur. Bu, gönülsüz gibi görünen ancak dikkatle planlanmış bir kaçıştır. Bildiği tüm hayatı, çocuklarını ve alışkanlıklarını geride bırakarak uzak bir köyün sessizliğine sığınır. Kimseye haber vermez, ardında hiçbir iz bırakmaz. Bu kaçışın ardında yatan asıl bekleyiş ise, birilerinin onu bulmasıdır.
Ancak köydeki yeni hayatı, onu beklenmedik bir misafirle tanıştırır: Meltem. Biri annesiz büyümenin boşluğunu hissederken, diğeri evlatlarından uzakta yaşlanmanın ağırlığını taşımaktadır. İki farklı kuşaktan, iki farklı kayboluştan ve iki farklı yaradan gelen bu kadınlar, aynı evin çatısı altında bir araya gelir. Zamanla birbirlerinin hikayelerinde kendilerinden parçalar bulan Selime ve Meltem, yalnızlıklarını paylaşarak iyileşmeye başlarlar.
“Altı Harfli Bir Tatlı”, yalnızca bireysel hikayelerin ötesine geçerek, yaşlıların yok sayıldığı, insanın yalnızlığa itildiği, herkesin kendi derdine düştüğü, en yakınlarına bile derman olmaktan uzaklaştığı çağımızın bir aynası niteliğinde. Sermin Yaşar, bu romanıyla okuyucuyu toplumsal empatiye davet ediyor, aile bağlarının önemini ve insan ilişkilerindeki kırılganlığı yeniden düşünmeye çağırıyor. Eser, okuyuculara hem dokunaklı bir hikaye sunuyor hem de modern toplumun getirdiği insani kopukluklar üzerine düşündürücü bir pencere açıyor.
