Parul Sehgal bir sefer üslubun yüzde 90’ının noktalama işareti olduğunu ifade etmişti. Ama bazı yazarlar noktalama işareti kullanmayı hiç sevmediler. Örneğin Marquez anılarında noktalama işaretlerini doğru kullanmayı hiçbir zaman öğrenemediğini ifade etmişti.
Sevginin ve Nefretin İşaretleri
Noktalama işaretleri yazının daha akıcı, anlaşılır ve düzenli olması için kullanılıyor. Okur nerede duraksayacağını, hangi cümlenin nerede başladığını ve bittiğini fark etmesini, duyguların aktarımının ne yönde olduğunu noktalama işaretleri ile anlıyor.
Genel olarak basılmış eserlerde de özellikle editörler tarafından noktalama işaretlerine çok dikkat ediliyor. Bir kitapta noktalama işareti eksik ya da hatalı olursa okur olarak bunları kınıyoruz.
Ama yazarlar bu şekilde düşünmüyor. Henry James şöyle diyor: “Noktalama işaretleri en büyük dogmadır!”
Noktalı Virgül Sevmeyen Yazarlar
Noktalı virgül sevmeyen yazarlar bu işaretin tam olarak neden kullanıldığını pek anlamamış, gerekli olmadığını düşünen yazarlardan oluşuyor;
- Donald Barthelme; “Noktalı virgül kullanmaktan mümkün oldukça kaçınıyorum. Noktalı virgül bir metindeki kenedir.”
- Edward Abbey; “Bazı konulara itiraz etmek istiyorum. Daha önce dediğim gibi noktalı virgülü metinlerimde kullanmıyorum. Hiçbir işe yaramıyor ve daktiloda o işareti silmek saatler alıyor.”
- Kurt Vonnegut; “Yaratıcı yazmak isteyenlere ilk ders! Noktalı virgül kullanmayın.”
Noktalı virgülü seven yazarlar da bulunuyor;
- Ursula K. Le Guin; “Bir sürü yarım yamalak noktalı virgül kullanıyorum. Çünkü noktalı virgül samimi açıklamalara izin veriyor.”
- Getrude Stein; “Bir virgülden daha güçlü olan noktalı virgüldür.”
Ünlem İşareti Sevmeyen Yazarlar
- Scoot Fitzgerald; “Tüm ünlemleri ortadan kaldırın. Ünlem kendi şakanıza gülmeniz gibidir.”
Ünlem seven yazarlar ise;
- Tom Wolfe; “Ünlem bir şeye dikkat çekmek için idealdir. Duygusal düşünüyorsak o zaman ünlem kullanmak zorundayız.”
- Julian Barnes; “Ünlem işareti için üzgünüm. Bir anda silinip gitmeye yüz tuttu. Halbuki eskiden neredeyse her şeyde kullanılırdı. Ünlem duygunun ve heyecanın en iyi ifadesiydi ama şimdi neredeyse ayıp bir şeye dönüştü.”
